Afgelopen vrijdagavond 13 maart kwamen de vrienden van Andreas Schotel voor de 44e keer bijeen in de Grote Zaal van Schuttershof voor hun jaarlijkse bijeenkomst. De zaal was helemaal gevuld en dat zal niet in de laatste plaats gelegen hebben aan de uitgenodigde spreker.
De avond is tegelijk de jaarvergadering van de Stichting “Vrienden van Andreas Schotel”, alswel het uitruilmoment voor de door de leden geleende etsen, die na een jaar in hun eigen huis omgeruild kunnen worden voor een ander exemplaar. Veel leden van uit de beginjaren zijn dus vertrouwd met een eigen ets van Schotel thuis aan de muur, maar gelukkig zien we ook nieuwe gezichten die hier belangstelling voor hebben.
Na het welkomstwoord door voorzitter Piet Verhoeven en het doornemen van de jaarcijfers, die er gelukkig nog steeds gezond uit zagen, werd er aandacht besteed aan de samenstelling van het bestuur. Na 12 jaar nam Addy van Seeters afscheid van zijn plekje daarin. Bij monde van Piet werd hij bedankt voor al zijn inzet gedurende die jaren, met name ook voor de verbindende rol die hij als lid van de vrijwilligers op Landgoed De Utrecht heeft gespeeld met de Vrienden van A. Schotel, waarvan de Wandel- en Kunstroute voor een belangrijk deel over het landgoed loopt. Ook klussen zoals het inventariseren van al de etsplaten van Schotel werden mede door Addy geklaard. Met een cadeautje en een woordje van Addy zelf werd het afscheid bezegeld.
Peter Thoben, conservator van het museum, gaf een overzicht van de belangrijkste activiteiten die het afgelopen jaar hebben plaatsgevonden bij en door de Vrienden van A. Schotel, zoals de tentoonstellingen in het eigen museum en in dat in Veldhoven (Oude Slot), de bijeenkomsten met vrijwilligers en de voorbereidingen voor toekomstige tentoonstellingen.
Na een korte pauze was het tijd voor de hoofdspreker op deze avond: Jan van Dal. En deze kwam vertellen over een zeer bijzondere reis die hij onlangs heeft gemaakt. Een vier maanden durende voetreis naar Santiago de Compostella in Spanje. Een klassieke pelgrimage, zoals die al sinds de middeleeuwen plaats vinden. Jan had al snel de volle aandacht van de toehoorders. Het bijzondere aan zijn verhaal was niet alleen dat van een toeristisch verhaal over de vele bezienswaardigheden op deze lange route, maar vooral dat men het hoorde van een bekende die vooral aandacht gaf aan zijn beleving en ervaringen op deze tocht. Voor de moderne mens een behoorlijke stap terug naar de basis: een rugzak van maximaal tien kilo, goede wandelschoenen (en een mobiele telefoon). De route is helemaal ingesteld op pelgrims en er zijn dan tal van eenvoudige overnachtingsmogelijkheden voorzien, veelal in kloosters. Jan vertelde over zijn bijzondere ontmoetingen, maar ook over dagenlange eenzaamheid. Over eindeloze paden en over prachtige plekken. Het grootste deel van de route loopt door Frankrijk. Daar zijn ook diverse punten waar de route van pelgrims uit andere landen samenkomen. Overigens zijn die ontmoetingen ook van praktisch nut: Jan deed er tips op over bijvoorbeeld een effectieve voetcrème. Zeer waardevol als je vier maanden moet lopen! Eenmaal op Spaans grondgebied komt men op het meest bekende stuk van de route, ofwel de “Camino” (het Pad). De aankomst in Santiago de Compostella is spectaculair. De imposante kathedraal van Sint Jacobus markeert het eindpunt van de route. Hier stromen alle pelgrims al eeuwenlang samen. Onderdeel van de missen in de kathedraal is het slingeren van een immens groot, zilveren wierookvat. Geen overbodige luxe in het verleden als de kathedraal volstroomt met mensen die al zo lang onderweg zijn… Jan is daarna nog wat verder gereisd, omdat hij nog een plaats graag wilde bezoeken en daarna met moderne middelen weer huiswaarts gekeerd. Jan geeft nog mee: “bedenk je dat de pelgrims in het verleden ook het hele stuk weer terug moesten lopen!”. Onder de indruk van dit verhaal merkten de aanwezigen dat de tijd snel was gegaan en het programma wat uitgelopen.
Daarna volgde natuurlijk nog het vaste onderdeel waarmee de avond afgesloten wordt: het uitkiezen van een nieuwe ets van Schotel, waar de leden weer een jaar lang thuis van kunnen genieten.
De Vrienden van Andreas Schotel
Danny van Vliembergen
